Μέρες καύσωνα [ένα ποίημα]

tumblr_mzxnkcwvK01t5knrfo1_1280

Μόλις διακρίνει πάνω στα φύλλα της λεύκας

ένα ελάχιστο αεράκι να φυσά

(επτά η ώρα το απόγευμα που κρύβεται ο ήλιος

κι εκείνος είναι μόνος μες στο σπίτι),

γδύνεται, ανοίγει πόρτες και παράθυρα

και περιφέρεται από δωμάτιο σε δωμάτιο.

.

Στέκεται μια στιγμή μπρος στον ανεμιστήρα,

γυαλίζει η πλάτη του απ’ τον ιδρώτα,

βγαίνει στο μπαλκόνι όπως είναι,

κλείνει τα μάτια κι αναπνέει το αεράκι,

.

ακουμπάει το γυμνό σώμα του

πάνω στο δροσερό κάγκελο,

μόλις ζεσταθεί μετακινείται λίγο πιο δω,

ανάβει ένα τσιγάρο –

.

νομίζει πως είναι μόνος του στη γειτονιά.

.

Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s