Ο Άγγελος Σικελιανός και ο καθημερινός εορτασμός της αίσθησης ώς τον μυστικό της πυρήνα

«Ένα ποδοσφαιρικό σωματείο δεν παράγει λουκάνικα ή κόπιτσες. Παράγει ατομικά και κοινωνικά όνειρα, προσδοκίες ήττας και νίκης που ταυτίζονται με την ίδια τη ζωή.»

Ένα ποίημα του Ισπανού ποιητή Luis Cernuda για τον Ρεμπώ και τον Βερλαίν και για την ανθρωπότητα ολόκληρη.

Λυσιμελής πόθος: Τα ερωτικά ποιήματα του Τίτου Πατρίκιου. Ο έρωτας ως βίωμα και ως έννοια προς στοχασμό.

Στα ογδόντα ένα χρόνια της ζωής του θα εμφανιστεί άλλοτε ως Νικήτας Ράντος και Μ. (ή Μανόλης) Σπιέρος και άλλοτε με το πατρικό του Νίκος (ή Νίκης) Καλαμάρης, για να κατασταλάξει τελικά ως Νικόλας (ή Νικόλαος) Κάλας στα ελληνικά του δημοσιεύματα και ως Nicolas Calas στα ξενόγλωσσά του.

Μίμης Σουλιώτης, Αθήνηθεν: 57 ποιήματα ενός παρεπίδημου για την Αθήνα, για τους Αθηναίους και για τους Ιάπωνες.

Ο «Τρωίλος και η Χρυσηίδα» είναι το πιο σύγχρονο, ίσως, έργο του Σαίξπηρ – εκτός κι αν ο αναγνώστης είναι ερωτευμένος.

Για τη συγκεντρωτική έκδοση των ποιημάτων της πιο σωματικής απ’ όλους τους ποιητές μας. «Το θέμα είναι ένα, το προσωπικό σώμα και ο απρόσωπος χαμός του».

Το πρώτο πικαρέσκο μυθιστόρημα που γνωρίζουμε και ένα από τα σημαντικότερα ισπανικά έργα όλων των εποχών, «Η ζωή του Λαθαρίγιο ντε Τόρμες», 1554.