Μιλτιάδης Μαλακάσης. Μεσολόγγι, 3 Μαρτίου 1869 – Αθήνα, 27 Ιανουαρίου 1943

sampleΟ Τάκη-Πλούμας

Στα παιδικά μου χρόνια, ο πιο μεγάλος
Αξάδερφός μου μ’ έπαιρνε μαζί,
Στα πανηγύρια, που ήτανε  παρ’ άλλος,
Πρώτος στην ομορφιά και στην ορμή.

Τι ωραίος! Τον θυμούμαι, αστροβολούσε
Καβάλα στο φαρί του, βυσσινιά
Φέρμελη  χρυσοκέντητη εφορούσε,
Γιουρντάνια από βενέτικα φλουριά.

Του Καπετάν πασά φόραε την πάλα
Και το χαρμπί του Μπότσαρη, και δυο
Στου σελαχιού του ανάμεσα τη σπάλα,
Πιστόλια από τ’ Αλή το θησαυρό.

Φουστανελίτσα φόραε ζυγιασμένη
Και κάλτσες και τσαρούχια φουντωτά,
Παραγγελιά απ’ τα Γιάννενα φερμένη,
Γαντζούδια  πρεβεζάνικα, ασημιά.

Έτσι σιαγμένος, κι έχοντας στον ώμο
Το καριοφίλι, χαίτη και λουριά
Στο χέρι του, ελαμπάδιζε το δρόμο,
Χιμώντας απ’ την Πύλη την πλατιά.

Κι εγώ, λίγο ξοπίσω του, όλο θάμπος,
Στο γλήγορο αλογάκι μου κι εγώ,
Δυνόμουν ναν τον φτάνω, κι ήμουν σάμπως
Να ‘χα φτερά, κορμάκι αερινό.

Κι ως τρέχαμε, θυμάμαι, τα κλεισμένα
Στο τουνεζί  φεσάκι του, σγουρά,
Σκόρπια τριγύρα, φέγγανε, σαν ένα
Γνεφάκι απ’ αναμμένη αθημωνιά.

Κι ως πύρωνεν ακόμα στη φευγάλα,
Τρικυμισμένος κι όλος μες στο φως,
Χρυσόχυτος μου εφάνταζε καβάλα,
Σαν τον Αϊ-Γιώργη, λίγο πιο μικρός.

Ω! το λεβέντη του Μεσολογγιού μας,
Τον ήλιο της αυγούλας μου ζωής!
Και να μετρώ, και να ‘ναι ο Τάκη-Πλούμας,
τριάντα τρία χρόνια μες στη γης…
assets_LARGE_t_420_98726
Το δάσος

Το δάσος που λαχτάριζες
Ως που ναν το περάσεις,
Τώρα ναν το ξεχάσεις
Διαβάτη αποσπερνέ.

Μιαν αυγινή, το κούρσεψαν
Ανίδρωτοι λοτόμοι,
Κι εκεί είναι τώρα δρόμοι,
Διαβάτη αποσπερνέ.

Το τρίσβαθο αναστέναγμα
Που άγγιζε την καρδιά σου,
Κι έσπαε τα γόνατά σου
Δε θαν το ακούσεις πλια,

Το πήρανε στα διάπλατα
Περίτρομα φτερά τους,
Και το ‘καμαν λαλιά τους
Τα νύχτια πουλιά.

Και κάτι που βραχνόκραζε
Με μιαν φωνή ανθρώπου,
Στο ημέρωμα του τόπου
Βουβάθηκε κι αυτό,

Κι έπεσε το αιματόβρεχτο
Τ’ ολόγυμνο μαχαίρι
Πόβλεπες σ’ ένα χέρι
Να σειέται αστραφτερό.

Το σιγαλό τραγούδισμα
Που σ’ έσερνε, Διαβάτη,
Σε μαγικό παλάτι,
Δίχως ελπίδα αυγής,

Το πήρανε – για κοίταξε
Στερνήν ανατριχίλα,
Τα πεθαμένα φύλλα,
Που απόμειναν στη γης.

Κι η άρπα με τον ήχο της
Που σε γλυκομεθούσε,
Μα κρύφια σου χτυπούσε
Θανάτου μουσική,

Χάθηκε με την άγγιχτη
Που την κρατούσε κόρη,
Στα πέλαγα, στα όρη,
Να μην ξανακουστεί.

Το δάσος που λαχτάριζες
Ως που ναν το περάσεις,
Για πάντα θα ξεχάσεις,
Διαβάτη αποσπερνέ,

Γενήκαν νεκροκρέβατα
Τ’ άγρια δεντρά του τώρα
Και θα το βρεις στη χώρα,
Διαβάτη αποσπερνέ.
files

Το Μεσολογγίτικο

Η κόρη ενός θαλασσινού κ’ ενός λιμνιώτη η αδερφή,

Κ’ η μοσκοθυγατέρα

Τραγουδισμένης με καημούς μάνας, που στάθηκε κορφή

Στη νύχτα και στη μέρα,

Τι με τ’ αστρί παράβγαινε και θάμπωνε τον ήλιο —

Της Κυρ’ Αννιώς η Μπίλιω,

Πρώτη μου αγάπη, αυγερινός, μου μήνυσ’ ως ξανάρθα εδώ,

Πρι’ φύγω πάλε πίσω,

Για την ερμιά, την ξενιτιά, να πάω μια μέρα να τη δω,

Να δει α θα τη γνωρίσω.

Χρόνια, και δεν ξανάσανε στον κύκλο κόσμο τον επά,

Δεξά και κλειδοκράτα,

Που μήτε και το σπίτι της πήρε χαράς ποτέ παπά,

Κι ίδια της άλλη στράτα,

Παρά το δρόμο το στρωτό που πάει στο κοιμητήρι,

Για μάνα και για κύρη,

Τον άστρωτον ανήφορο της έγνοιας και της συλλογής,

Της θύμησης που τρώει

Πιότερο κι απ’ τα σερπετά σκουλήκια της χλιμμένης γης

Κι από το μοιρολόι.

.

Χηράμενη της ερωτιάς, κι απ’ την παλιά καταλαλιά,

Στο πατρικό ρημάδι,

Στα μαύρα και στα σκοτεινά, σαν την κεραυνωμένη ελιά,

Την ηύρα το άλλο βράδυ,

Που και στ’ αχνό της πρόσωπο, μαντεύονταν μονάχα,

Θαμπά και νυχτομάχα,

Σημάδια του καλού καιρού, τα μυγδαλάτα της τα δυό,

–Που να μπορούσα να ‘σκυβα δροσιά την πίκρα τους να πιώ! –

Στα δάκρυα βουτηγμένα,

Για κείνη και για μένα…

.

Μιλτιάδης Μαλακάσης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s