«Μία από τις σημαντικότερες συνέπειες του πολέμου είναι ότι αποθαρρύνει τους ανθρώπους από το να γίνουν πρόσωπο.» Το ακριβώς αντίθετο δηλαδή απ’ ό,τι κάνει η τέχνη. Το «Σφαγείο Νο 5» του Κερτ Βόνεγκατ.

Για την ποιητική συλλογή της Ελένης Ν. Γαλάνη «Terrarium, Το Πείραμα του Ward», εκδ. Μελάνι

Τόμας Μπέρνχαρντ: Πάντοτε μ’ ενδιέφεραν μόνο οι άνθρωποι, επειδή εκ φύσεως με απωθούν, τίποτε δεν με ελκύει περισσότερο από τους ανθρώπους και συνάμα τίποτε δεν με απωθεί περισσότερο από τους ανθρώπους.

Ένα ποίημα του Τσαρλς Μπουκόφσκι από το βιβλίο «70 χρόνια φαγούρα», μτφ. Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος

Για την ποιητική συλλογή του Γιώργου Πρεβεδουράκη «Χαρτάκια», εκδ. Πανοπτικόν

Για το δοκίμιο του Μισέλ Ουελμπέκ «Χ.Φ. Λάβκραφτ: Εναντίον του κόσμου, εναντίον της ζωής», εκδ. Εστία

Ένας πολιτικός συγγραφέας, ένας ηθογράφος του περιθωρίου, ένας flâneur, ένας Χέμινγουεϊ με μεταμοντέρνο γέλιο, ένας ερωτικός…

Το «Άνθος» του Αλέξανδρου Σχινά και μια ελάχιστη επιλογή από τον «Εκατόγχειρα».

Τέσσερα ποιήματα από το βιβλίο του Τσαρλς Μπουκόφσκι «70 χρόνια φαγούρα» [Septuagenarian stew]

Fernando Pessoa, Marginalia αφορισμοί και αποφθέγματα: «Να δίνουμε σε κάθε συγκίνηση μια προσωπικότητα, σε κάθε ψυχική κατάσταση μια ψυχή»