Το συνολικό του έργο, ποιητικό και πεζογραφικό, τα μεγάλα του κυριότατα ποιήματα, τοποθετούν τον Βάρναλη μεταξύ των σημαντικότερων νεοελλήνων συγγραφέων που δεν θα πάψει να διαβάζεται όσο γράφεται και διαβάζεται ποίηση στα ελληνικά.
Για την ποιητική συλλογή της Δώρας Κασκάλη «Ανταλλακτήριο ηδονών». «Να φυλάξεις τα γράμματά μου, / στο μαύρο κουτί της μνήμης σου. // Να με φυλάξεις, γιατί είμαι γυμνή κι αθώα».
Για την ποιητική συλλογή του Δημήτρη Πέτρου «Α΄ Παθολογική»
«Αέρας φυσούσε παντού και στα βουνά πέρα μακριά / ήσυχα ήσυχα μέρες καίγονταν παλιές.»
Ένα ποίημα για τον Παπαδιαμάντη, μια παράγραφος για τα διηγήματα του Παπαδιαμάντη και ένα άρθρο για τον μεταφραστή Παπαδιαμάντη
«Μέσα στη μέρα αυτή τη χειμωνιάτικη / μιαν αναπάντεχη άνοιξη για Σένα είναι κρυμμένη, / κι ανάμεσα σε μυγδαλιές, π’ ώρα την ώρα ανθίζουνε, / η Δόξα λευκοχίτωνη σε προσμένει.» [ο Σικελιανός για τον Μαλακάση]
«Η μετάφραση είναι η μόνη περίπτωση που ο νόμος των συγκοινωνούντων δοχείων δε λειτουργεί. Χρειάζεται μεγάλες προσπάθειες, και σχεδόν ποτέ η στάθμη της ποίησης δεν παρουσιάζεται ίδια και στα δύο δοχεία.»
Μπέρτολτ Μπρεχτ, Η βαβυλωνιακή σύγχυση των λέξεων και άλλα 499 ποιήματα, μτφ. Γιώργος Κεντρωτής, σελ. 674, εκδ. Gutenberg, 2014
Ένα ποίημα του Πετράρχη (Francesco Petrarca, Arezzo, 1304 – Arquà, 1374)
Πλατιά τα στέρνα μας και τα πουλιά μας τρέχουν στον αέρα, δηλώνει ο Ανδρέας. Μες στη χούφτα μου κούρνιασε ένα πουλί, το πουλί είναι η τρυφερότης σου, βεβαιώνει η Μάτση.
Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος 